(خواهش میکنم تا آخر بخونید)

نگاهی عمیق به معلم مو سفیدش                      فهمید وقت پرسش سر رسیده

سر در گم تو کلاسا سر  گردون                              کاش میشد خدا این بیستارو برگردونه

نمره هایی که تو زمان حال مرده                            دانش آموزی که تو چشاش ی دبیر سال خورده

و اون دانش آموز منم که حالاتقریبا باختم                     از معلم و کتابام ی اهریمن ساختم

از معلما هیچ خیری وقتی من نبینم                       انتظار داری کتابامو اهریمن نبینم

بیستو از کجا ببینم من با ۲تا چشم                      از معلمایی که میخوان من رد بشم

ب ما که رسید مدرسه دهن باز کرد                       امتحانارو ریخت رو سرمو منو برانداز کرد

من تو دلم از امتحانا داشتم تصویر راحت                  تیکه پاره شدم از این نمرهای ناحق

وقتی معلما می خوانکه مخصوصا بسوزم             چی کار کنم مغزمو با نخ سوزن بدوزم

این دفعه منم که دارم شما رو نصیحت می کنم         من ی دانش آموزم که دارم دایما وصیت میکنم 

ی بارامتحانو از نگاه من ببینید                                ی بارم که شده پای درسای من بشینید

بیاین ب خاطر من امتحانو سخت نگیرین                    بیاین امتحانو در کنار هم بگیرین

می خوام بدونم شما چ کاری برام کردین                    ب جز اینکه کارنامه ی منو خراب کردین

نمی خوام برم پی تقلب و خلاف سنگین                    ولی ب خدا ی خط صاف نوار مغزی

ن پارتی ن تقلب نداره تاثیر                                درسای شبهای امتحان تمام بی تاثیر

منو یادتون رفته خیلی حواس پرتین                          نمره ی منو شما نقش بر آب کردین

من دیوانه  وار تشنه ی آرامشم                                     نمیخوام نمرمو بیست کنی جلو چشم

تو نمره هامو همه ایرادامو دیدی                                   بگو جواب این دانش آموز بی آزار میدی

معلم تو تب منی یعنی تو خود منی                               حال میکنم وقتی ک بهم بیست میدی

بدون دوستام تنها دریغ از ی دوست                              ب خودم میگم تو آتیش معلم بسوز

ی بارامتحانو از نگاه من ببینید                                ی بارم که شده پای درسای من بشینید

بیاین ب خاطر من امتحانو سخت نگیرین                    بیاین امتحانو در کنار هم بگیرین

خیلی وقته این سوال توی مغزمه از قدیم                 چرا نمره مو گذاشتی تو اون دفتر لعنتی

نمره ک نه کلی صفر توشه                                   ک وقتی مامانم میاد مثل جغد شومه

من ی دانش آموز ضعیفم دلم بی طاقته هنوز             بعدمیگی تو تو بی سوادی بسوز

باشه بالا سر منم یکی هست بمیر                       درسو از خودم یاد گرفتی میخوای ب کی یاد بدی

ب مامانو بابا این این امانت توست                          معلمی ثمر بیداری شب کنکور توست

چقدر جلوی دیگران بخوام رازداری کنم                    چقدر من توی دفتر مدرسه پاسکاری شدم

چقدر از ترس وعده اخراجی توهم بگیرم                   چقدر دیگران منو ب چشم ی اخراجی ببینن

منو ببین ی بیمارم ی بی تاب ی غریب                     بچه نیستم واسه گریه هام ی تیتاب بخرین

خانم درسات بودن واسه ما نفوذ بد                           آخرش می مردن همه ی معلمای بد

با گیر دادن شما منم میشم آدم بده                          بیا خوبی کن و بد بودن ویادم نده  

شعری از ۲ستان گل نازنینم ک خیلی ۲سشون دارم و

 میپرستمشون نسترن کاظمی،شیرین دریکوند،کیمیا

 امیری،کیمیا شجاع،نغمه حاجیان ،نرجس بیرانوند

و سارا آریا(خودم)از خرم آباد وتقدیم به تمام دانش

 آموزانی ک با ما همدردند.

BoOoOoOoOoOoOoOoOoOoOoOoOoOoOoS

    (درود ۲ستان گلم اولا خیلی ۲ستون دارم و درش شکی نیس ۲م کامنت یادتون نره!!!

۳م من خودم عاشق یاسم و آهنگاشو میپرستم و خدایی نکرده قصد توهیین ندارم

۴م اینکه عاشق تموم ایرونی های گلمممم)